Het eerste nestje (het is
niet altijd rozengeur........)
"Zelfs het kleinste katje is een
meesterwerk".
Het eerste nestje kwam anders ter wereld dan ik
had gehoopt.
Doordat Eirene, de volle zus van Enna, al twee keer volledig resorptie van
het nest had gehad, besloot ik om een echo te laten maken van Enna (dag
45). Dit om 100% zeker te zijn van het feit dat ze zwanger was. De echo
liet 2 waarschijnlijk 3 kittens zien.
Op deze foto zijn twee donkere plekken (vruchtzakken)
zichtbaar
Op de 58ste dag van haar zwangerschap stond ik
's morgens op. In de badkamer zag ik op het kleedje bloed en verkleurd
water. Dit kon alleen maar betekenen dat Enna was gaan vloeien. En
inderdaad, Enna's hele broek was nat dus ...naar de dierenarts. De
dierarts kon niets voor haar doen. We moesten afwachten. Antibiotica werd
gegeven om ontstekingen te voorkomen. Waarschijnlijk had een moederkoek
van één of meer kittens losgelaten of was gedeeltelijk
afgescheurd.
Ik moest haar verder goed in de gaten blijven houden.
Op de 61ste dag 's avonds begon Enna weeën te krijgen. Toen er persweeën
kwamen zat er iets voor dat er niet uit kon komen. Het was niet herkenbaar
als een kitten. Ik belde de fokker van mijn poes, die kwam snel, en zij
adviseerde mij de dierenarts te bellen.
Uiteindelijk werd na twee pythoninjecties besloten tot een keizersnede.
Er bleek nog 1 kitten te zitten die levensvatbaar was, in de andere
hoorn was een kitten geresorbeerd. Het was een poesje dat heel hard piepte
en erg beweeglijk was. Ze woog echter slechts 54 gram. En dat is erg
weinig voor een kat.
's Morgens rond half 7 waren we weer thuis.
Enna wist toen ze uit de narcose kwam niet wat ze met het kitten moest
doen. De andere katten waren erg nieuwsgierig, Cassie blies zelfs tegen
het kleine ding. Tegen een uur of 11 realiseerde ik mij dat het kitten
alleen een kans had als een moeder voor haar zorgde. Enna wilde niets van
het kitten weten.
De fokker van mijn Enna was de zaterdag ervoor bij een andere fokker op
bezoek geweest. Daar was een nestje met 3 kittens geboren. Ik heb hen
gebeld en ze waren bereid om Anne, zoals het kitten inmiddels heet, op
te vangen. Daar woonde Modi, een volle broer van Myrrha, ook.
Anne is opgegroeid met Jessy fra Nordlyset als
pleegmoeder. Ze heeft twee pleegzusjes (Hedda en Helga) en één -broer (Harald)
gehad.
De eerste tijd
groeide ze erg langzaam, ze werd dan ook met de fles bijgevoed.
Hier is ze 5 dagen oud, nog kleiner dan een pasgeboren kitten van een
normaal geboortegewicht. Pas na een paar dagen wisten we dat het een
poesje was.
Na twee
weken, toen de oogjes goed open waren, zagen wij dat er iets niet helemaal
in orde was met Anne.
Haar linker oogbol is kleiner dan de rechter. Deze afwijking, aangeboren (niet erfelijk), heet microphtalmie. Het is een afwijking die ook bij
mensen voor kan komen, bijv. na een besmetting met rode hond tijdens de
zwangerschap. In de derde week van de zwangerschap heeft Enna
waarschijnlijk een soort virusinfectie gehad. Verder bleek dat Anne een hartruisje heeft dat niet zal
verdwijnen.
Lees verder hierover op Anne's eigen pagina.
Toen Anne met 3 maanden 1 kilo woog mocht ze thuis komen wonen. Ze kwam
thuis op 16 november 2000. De
eerste paar dagen moesten de katten allemaal aan elkaar wennen. Op de
derde dag zag ik dat Enna haar dochter wilde gaan verzorgen. Zou ze weten
dat Anne haar kind is? Dat vroeg ik mij toen en nu nog steeds af. Enna is
een moedertje in hart en nieren, dat ze nog nooit voor haar eigen kittens
heeft kunnen zorgen vind ik erg jammer. Ze is een hele lieve tante voor alle
kittens die hier in huis geboren worden.
Op 1 mei 2003 is Enna gecastreerd. Beide baarmoederhoorns zaten
vergroeid aan het buikvet, waarschijnlijk als gevolg van de keizersnede.
Ze had zo nooit meer zwanger kunnen raken. Er waren verder geen
afwijkingen zichtbaar.