Elivagar's Anncelita

Op 14 augustus 2000 is het eerste kitten van Enna met de keizersnede ter wereld gekomen. Haar geboortegewicht was slechts 54 gram.
Het gemiddelde geboortegewicht van een kitten ligt rond de 100 gram. Dat was een grote schrik.

Jessy Fra Nordlyset van de cattery Niekirs Home in Herkingen had op 12 augustus een nestje gekregen van 2 poesjes en 1 katertje. Zij aarzelden geen moment toen ik hen vroeg of ik het kitten  mocht  brengen. Jessy accepteerde het kleine kitten meteen.

Na drie maanden is Elivagar's Anncelita  eindelijk thuisgekomen. Ze is net als haar moeder Enna blauw & wit (later bleek ze smoke te zijn), maar is echt klein van stuk.

Toen de oogjes zich openden ontdekten we dat haar linker oogje afwijkend was. Bij nader onderzoek is gebleken dat de linker oogbol veel kleiner was dan de rechter. Anne is niet blind maar heeft wel wat moeite met hoogte, diepte en afstand te schatten. Ze springt veel voorzichtiger dan haar andere huisgenoten.
De afwijking (microphtalmie) is een geboorteafwijking en niet erfelijk. Tijdens de zwangerschap is er iets misgegaan.

Na drie dagen heeft Enna haar dochter onder haar hoede genomen, alsof ze aanvoelde dat ze van haar was. Een aantal keer per dag zocht Enna haar op en begon Anne uitgebreid te wassen. Anne op haar beurt ging dan op zoek naar een tepel en sabbelde er lustig op los.

Anne is een klein poesje gebleven. In mei 2001 hebben we ook ontdekt dat ze een blijvend hartruisje had. Er is toen een echo gemaakt bij een specialist, maar het onderzoek kon niet uitgebreid gedaan worden omdat Anne erg onrustig was. In oktober 2001 heeft er uitgebreid onderzoek plaatsgevonden waaruit bleek dat Anne lekkende hartkleppen  (mitralis insufficiëntie; lekkage van de kleppen tussen linker boezem en linker kamer)  heeft met tevens een verdikking van de hartspier (hypertrofische cardiomyopathie; een erfelijke afwijking).
Zoals de radioloog het beschreef: "Conclusie: mitralis insufficiëntie (MI) met sterke hypertrofie van de LV. Niet duidelijk is of er primiar een MI aanwezig was en secundair hypertrofie of dat er sprake is van primaire hypertrofische cardiomyopathie."
Uit onderzoek bij een specialist in augustus 2003 blijkt de HCM primair te zijn. De lekkende hartkleppen zijn een gevolg van HCM en andersom is niet mogelijk. Dus lijdt Anne aan een erfelijke hartafwijking.
Inmiddels zijn er meer gevallen bekend. Anne heeft een neef die ook HCM heeft. (de zoon van een halfzus) Verder is in oktober 2002 een halfzus aan een hartprobleem overleden en in april 2004 een halfbroer. Op beide dieren is helaas geen sectie gedaan om de precieze doodsoorzaak te achterhalen. Onlangs vernam ik dat Modi, halfbroer van Anne (nestbroer van Myrrha), bij wie ze ook is opgegroeid, HCM positief is bevonden. In februari 2004 was de meting van de wand boven de 6 mm, de HCM grens. Inmiddels heb ik ook vernomen dat Anne's vader dood in zijn ren is gevonden. Hij was 10 jaar oud.

Het beste wat je kunt doen als een kat HCM positief wordt bevonden is beide ouders en alle grootouders testen. Helaas is dit in het geval van Anne niet mogelijk.
Het enige wat ik kan doen is haar moeder en halfzus regelmatig laten controleren op de afwijking, want die wonen bij mij. In mei 2002 zijn Enna en Myrrha voor de eerste keer onderzocht door een radioloog en die heeft geen afwijkingen geconstateerd. Zij zullen nu jaarlijks (open poes) tot tweejaarlijks (kastraat) worden onderzocht tot ze 7 à 8 jaar oud zijn. Kittens van Myrrha zijn uit voorzorg uitsluitend aan liefhebbers verkocht en zijn inmiddels allemaal kastraat. De enige open poes is Britha en die woont bij mij.

In augustus 2003 zijn ze allemaal opnieuw getest en nichtje Cassie ook, nu bij een specialist. Wederom waren ze allemaal vrij van HCM (m.u.v. Anne natuurlijk). De test moet worden herhaald, want HCM kan zich op latere leeftijd alsnog ontwikkelen. Daarom staan bij het overzicht van de poezen alle testdata bij de uitslagen vermeld. Omdat HCM een afwijking is die zich pas op latere leeftijd kan manifesteren is alleen een vermelding HCM-vrij op zich van geen waarde.
Anne's hart zag er dit keer niet goed uit. Ik wist natuurlijk al dat ze HCM had, maar het beeld op het scherm zag er zorgwekkend uit. De verdikking is erg extreem.

In augustus 2004 zijn Myrrha en haar zoon Balder getest. Beiden zijn HCM negatief bevonden.

Wat ik over HCM weet kan je hier lezen. Tevens kan je daar links naar andere sites vinden waar ik mijn informatie vandaan heb. Wil je zien hoe zo'n onderzoek in zijn werk gaat klik dan hier. Verder heb ik een pagina gemaakt met links naar allerlei gezondheidsonderwerpen. Die vind je hier.

Onlangs heeft Anne haar vijfde verjaardag gevierd. Ons poezenkind blijft ons verbazen. Wat liefde en verzorging niet vermag. Gelukkig is het de afgelopen zomer niet te warm geweest en is Anne het goed doorgekomen. De klachten van de afgelopen winter heeft ze niet meer. Wel heeft ze in het voorjaar verlammingsverschijnselen aan haar linker voorpoot gehad. De DA kon in eerste instantie niet zeggen wat het was. Terugkijkend is het vermoeden dat het toch trombose is geweest. Dit openbaart zich meestal bij de achterpoten bij katten met HCM. Na trombose is de prognose gemiddeld 6 maanden.

Begin februari 2006 is Anne geaccepteerd voor het DNA-onderzoek specifiek voor HCM bij de Noorse Boskat. Er is bloed bij haar afgenomen hiervoor. Het onderzoek gaat pas van start als er voldoende geld voor is.
Op dit moment is een groep actief die op allerlei manieren acties doet om geld in te zamelen. 

Hier is de link van die groep:

Verder is het mogelijk om direct bij de Winn Feline Foundation met behulp van je creditcard geld te storten. Let op dat je kiest voor Breed study: Norwegian Forest Cat (Hypertrophic Cardiomyopathy)