|
|
| Doeshi was een geschenk van mijn broer Ton op een moment dat ik in een dip zat. We waren een dag naar Antwerpen en brachten ook een bezoek aan de Vogeltjesmarkt. Daar werden toen honden en katten en heel wat ander leven verkocht. Het was augustus 1981. | |
 |
Ik zag een klein kitten zitten, helemaal weggekropen achterin een hokje met heel wat andere soortgenoten (een stuk of zeven). Hij had grote blauwe ogen en keek mij aan. Hij zag er een beetje pluizig uit. ik wist toen nog niet dat het zo'n mooie kater zou worden. |
|
Terug in Nederland meteen de volgende dag naar de dierenarts voor inentingen. Uiteraard vroeg hij eerst waar de kat vandaan kwam. Hij adviseerde mij nog even een weekje te wachten en daarna terug te komen. Doeshi bleek binnen een week de niesziekte te hebben. Hij is hier een aantal weken achtereen voor behandeld en gelukkig ervan genezen. Hij heeft er zelfs geen chronische kwaal aan overgehouden. |
|
|
Naarmate Doeshi opgroeide ontwikkelde zich ook zijn karakter, levendig, speels (dol op allerlei speeltjes), liefdevol en sociaal. Dol op klimmen en een kunstenaar in de vensterbank. |
|
Van jongs af aan heb ik Doeshi geleerd om aan een lijn te lopen. Ik ging ook met hem uit wandelen. Soms dacht men dat hij een klein hondje was, hij woog 7,5 kilo en was tamelijk groot. |
|
Doeshi, mijn eerste Noor